شاید آن روز که باختم دل به تو        فکر امروز واین لحظه نبودم

 

                                       که چه راحت گذشتی زکنار این دلم

 

                                       که چه راحت کشتی نفس احساس را

 

                            که چه راحت نکردی تونگاه به دل ساده پراحساسم

 

آن دل ساده کوچک که تپش داشت به امید یک روز

 

                                       بی تپش ماند در این سکوت بی معنایت

 

                                       بی تپش خواند صدای عشق را

 

                                       بی تپش زد به دری دیگر که بجوید تورا

 

…… اما افسوس که رفتی بی نگاه   بی لبخند

 

تو چه می فهمیدی؟

 

  که دل من به امید لحظه تنهایی  به امید گفتن راز دلم در آن روز

 

                                       به تپش وادار بود

 

و تو رفتی و چه ساده در سکوتت گفتی

 

                                     من تورا از برای دیگری می خواستم

 

وچه افسوس که من دل به کسی می دادم   

 

                                       که برایش بودم یک مرده یک آه یک شیشه

 

                                       وچه راحت با سنگ تو شکستی آن را

 

وچه افسوس که نیست بر دلم تجربه تنهایی

 

                                       من امیدم آن است که در آن روز بگویم بر تو

 

بی وفا ای دوست باز هم بی کینه  بی تلخی

 

                                       من تو را می خواهم......   


 

نوشته شده توسط Jigar در جمعه 2 فروردین1387 ساعت 18:32 موضوع | لینک ثابت