×خاطرات دو دختر شیطون ×

shaboruz — Sat, 27 Sep 2008 12:37:18 GMT

سلام من بعد از یه هفته آن شدم ولی کارتم دو ساعته است... الانه که تموم بشه...

نوشین می خواد از اعتیاد درم بیاره واسه همینه یه هفته آن نشدم...

قبلا وقتی اینترنت میومدم شاد و شنگول میشدم ولی حالا...

مدرسمون که خیلی پر حاشیه است خدا آخر عاقبتمون رو به خیر کنه

همتون هم که بای فرستادین نمی دونم واسه کی دارم مینوسم

نظر می خوای بدی برو تو پست قبلی

فعلا...

به یادتونم ...به یادم باشید

elham — Sat, 20 Sep 2008 09:31:18 GMT

خداحافظی خیلی سخته اونم با بچه های گلی مث شما!!!

دلم واسه همتون تنگ میشه واسه یاسی مهتا مهساعلیمیثاق

جهش آرمین نیما سفینهزهرا ننه میلفندلسکی و دوستاش

فلشای سمپادی هیلاری آرمیتامحیاDEVIL ...(بقیه برو بکس)والبته

رضا

همتونو دوست دارم و یادتون تا ابد همراهم میمونه... مطمئن باشید

فک کنم دفعه بعد که بیام دانشجو باشم اونم تو صنعتی شریف!!!بگو ایشاالله

پ.ن۱:(مربوط به جهش)من تو تحریم نیستم که بپیچونم برم کافی نت هرچی هست یه تصمیم چند جانبست.. تلفن هم شرمنده! ...اینطوری یاد میگیرم با دلتنگی هام چه جوری کنار بیام درک میکنی که؟؟؟ !!!

پ.ن۲:(مربوط به رضا) خیلی خوشحالم که با رفتنم حداقل تو یکی خیلی خوشحال میشی من دل کینه ای ندارم مث بقیه به یادتم حتی وقتی حرفات اشکمو درآورد

پ.ن۳:(مربوط به میثاق) روز آخره... و همون دلشوره افتاده تو جونم حتی بدون من هم تکون بده اون درخت پیرو(هرچند الان جوون شده) تو شب قدر خیلی گریه کردم تو چی؟؟ ............

پ.ن۴:میگن اگه کسی رو دوست داریم باید بهش بگیم خب منم این کارو میکنم:سعیده جووووووووون از ته قلب صورتیم بهت میگم دوستت دارم هرچی هم رئیس بگه همونه!! خوبه ؟؟؟.

پ.ن۵:رفتن من و دورشدنم ازشما و سعیده تو نت یه طرف ... دور شدن سعیده از من تو دنیای واقعی !!!! این دیگه خیلی سخته(جهت کسب اطلاعات بیشتر به روزنامه های قلیل الانتشار مراجعه کنید)

پ.ن۶:امیدوارم هرجا و تو هرسنی هستید لبخند مهمون همیشگی لباتون باشه و رهگذر شهر غم ها هیچ وقت به سمتتون نیاد

پ.ن۷: بازم امیدوارم یه خونه اجاره ای تو قلبتون یا تو ذهنتون بهم بدید تا گاهی درو باز کنم بیام تو شهرتون چرخی بزنم...مفهوم:به یادم باشید (مفهوما رو خوب یاد بگیرید تو کنکور میاد)

دیگه حرفی نیست... بقیه رو میسپارم به دست قطره های اشک که عجیب رو گونه هام میلرزن و میخوان برن بمیرن لای لبام.............

خداحافظ همین حالا ...همین حالا که من تنهام

shaboruz — Mon, 15 Sep 2008 13:08:18 GMT

الهام جیگر سلام

ساعت ۲ بعد از ظهره خواستم بهت زنگ بزنم گفتم شاید خواب باشی پس اومدم اینجا

دستور اینه:هر دو تا وب رو آپ می کنی به این پستم هم دست نمی زنی تا بعد بهت میزنگم

کارت دارم

فرناز سلام

این چه حرفیه میزنی شدی مثل بچه کوچولوها من به اولین کسی که گفتم تو بودی همه چی رو هم رک و صریح بهت گفتم

وقتی دوم بودم تو بعضی از درسا شانس نداشتم مثل آمادگی دفاعی

اگه می خوای بدونید چرا باید تا آخرش بخونید:

1.اولین اردوی آمادگی دفاعی آذرماه بود معلم خودمون هم از ما امتحان می گرفت به لطف الهام جیگر تنها سوتی من این بود که چهار تایی که داشتیم عجل نظام می کردیم من با دست مخالف می کردم بعدکه فهمیدم بازم به روی خودم نیاوردم و اشتب رفتم

2.بدترین بد شانسی من:

دومین اردوی آمادگی دفاعی اسفندماه بود ساعت 1 با الهام داشتم می رفتم مدرسه و به خاطر یه موضوع اعصابم به کلی خورد بود و الهام میدونست چرا...

مدرسه امام علی رفتیم 60 نفر MP3 تو یه کلاس بودیم من و الهام و فرناز آخر نشسته بودیم الهام سمت راستم و فرناز سمت چپم:

فرناز:سعیده چرا اینقد دپرسی ؟

-دپرس نیستم

-هستی

- آره دپرسم اما دلیل خاصی نداره حسی دپرسم

- الهام چرا این دپرسه؟

اما از اونجایی که الهام دختر خوبیه بروز نداد

فرناز هم دست برداشت دو سه ثانیه بعد...

فرناز : سعیده..................................

من چون خیلی ناراحت بودم با اون حرفی که فرناز زد فوری زدم زیر گریه اونم چه گریه ای منم که گریه کنم عمرا بند بیاد...

الهام: سعیده چرا داری گریه می کنی؟ نکنه ........ .

- نخیر فرناز مگه به خاطر اون موضوعی که گفتی نیست دارم گریه می کنم؟

- آره

الهام: موضوع چیه؟

اما از اونجایی که فرناز دختر خوبیه بروز نداد

گریم به شدید ترین حد خودش رسیده بود که اون زنه که می خواست ازمون امتحان بگیره اومد سر کلاس یه نظامی خشن که موقع آموزش بازرسی بدنی پای یکی از بچه ها رو به کلی کبود کرد.

زنه هنوز ننشسته رو صندلی منو نگا کرد و گفت: سرما خوردین؟

60 نفر برگشتن و چشمای قرمزمو نگاه کردن...

- بله سرما خوردم

دیگه زنه بهم گیر داد دیگه هر چی سوال بود ازم پرسید فرناز هم همه رو به من می گفت و من جواب میدادم...

چون پست طولانی میشه دیگه نمی گم چه دعواهایی که با هم نکردیم...

3.سومین اردو در اردیبهشت ماه بود: آموزش استفاده از اسلحه

فرناز و دی جی.ش و دوستش با هم سر کلاس بولو توث بازی می کردن. من چون بچه خوبی بودم موبایلمو در نیاوردم. وقتی بلوتوث بازیشون تموم شد. فرناز اومد پیش من نشست

من موبایلمو در آوردم ببینم میسی، اس ام اس ندارم دیدم ای داد بی داد بابام میس داد

- خانم اسم شما چیه؟

- منم دیگه سعیده... امپراطور بلاگفا(البته اینو نگفتم!!!)

- مگه شما نمی دونین نباید موبایل بیارین

- خب بابا جووووووووووووووووووووونم زنگ زد

- برید بیرون هر وقت کارتون تموم شد موبایلو خاموش کنید بیاین داخل

5دقیقه بعد...

- این موبایل مال خودتونه؟

- نه. داشتم می یومدم یه سر رفتم موبایل فروشی و یه موبایل کش رفتم نوی نو هستــــــــــــــــــا(البته اینو نگفتم!!!)

بخدا زنه دیوونم کرد.هر 5 دقیقه به 5 دقیقه : همه بچه ها موبالاشونو خاموش کنن

البته وقتی این حرفا رو می زد تو چشام نگاه میکرد

به نظرتون من خوش شانسم یا نه؟

نظر یادتون نره

1.خیلی دلم گرفته از خیلی ها...

2.من موبایل می خوام(موبایل دارم اما بنا به دلایلی همش خاموشه...)

3.دلم واست تنگ میشه

4.الان بهترین چیزایی که دارم دو تا مجسمه، یه آبژور و یه دونه پیرهنه

5. به روی ماهت........... .

6.کاش میشد تو مهر ماه هم بودی

۷.الان می فهمم چیزای مهم تری برای گریه کردن وجود دارن

عشق اتوبانی هرگز!!!

elham — Wed, 10 Sep 2008 05:56:18 GMT

به او بگویید تقویم خود را ورق زند تا به یاد ظلمی که کرده بیفتد

شاید قطره اشک ندامتی ریزد بر روی قبر بی نام و نشانم

که همه ی عاشقان بی نام و نشانند ...

ماه رمضان ماه سوزاندن گناهان در آتش بر همه شما روزه داران مبارک باد

حقیقتش خیلی موضوع تو ذهنم بود از فوت پسر دائیم که موضوع غمگین بود تا ماجرای سالن

پرو به جای اتاق پرو تو تهران و سنتور زدن تو پیاده رو ها که خب خنده دار بود ولی با این

ایمیلی که بهم زد بهترین موضوع همین بود!

نوشته زیر یه "دل نوشتست" از زبون "مونا" ... دختر دائیم امیدوارم شما دچار چنین عشقایی

نشید

عشق اتوبانی هرگز!

توی روزنا مه ها وتوی کتا با از عشق های یک طرفه خیلی صحبت شده عشق های یک طرفه مثل اتوبان هایی می مونه که فقط خودت می ری جلو ولی کسی از طرف مقابلت نمی یاد .شاید سرعتت توی این عشق ها زیاد باشه خیلی سریع عاشق بشی اما آخرش خیلی بده چون هیچ وقت به مقصدت که عشق طرف مقا بل نمی رسی وبا نا امیدی وبا کوله باری ازخاطرات تلخ وشیرین شکست می خوری طرف مقابلتم براش اصلا مهم نیست که چی شده چون اون از اول هم دوست نداشت . مشکل این جاست فراموش کردن این جور عشق ها هم خیلی سخته آخه اگه آدم به کسی که دوسش داره برسه خیالش راحته که عشقش مال اونه از عشقش سیر میشه اما اگه به کسی که دوسش داری نرسی هیچ وقت طعم عشق اون روبه طور کامل نمی چشی وهمیشه عاشقش می مونی و خوبی هاش یادت می یا د با اینکه بهت بد کرده وبعضی وقت ها بد بوده اون بدی ها هم برات قشنگ می شن پس فراموش کردنش خیلی سخته اگه عشق دوطرفه باشه آروم عاشق می شی اما دیگه نیازی به فراموش کردن طرف مقابل نداری چون مال خودت می شه فقط باید دوسش داشته باشی مثل خودش این طوری طعم شیرین را می تونی بچشی . اگه فکر می کنی دیر شده ونمی تونی از عشق اتوبانی فرار کنی کار سختی نیست البته اول باید عشق ناشدنی را فراموش کنیم بعد اگه یه ذره دقت کنی می بینی بعضی از آدمها تورو دوست دارن ولی تو انقدر سرت به عشق اتوبانی خودت گرم ودر عشق اتوبانی خودت گم شده بودی که گرمای عشق پاک کسی که از ته قلبت دوستت داره رو حس نمی کردی .

پس تو می تونی به کسی عشق بورزی که مثل خودت دوست داره.

... ... پانوشت سومی از همه مهمتره!!! ... ...

پ.ن: این فیلمای ماه رمضون چشونه؟ تو همشون دارن استفاده از مواد مخدر رو یاد میدن!!!

پ.ن: فیلم "یوسف پیامبر" هم که جای خود داره... یوسف هنوز بچس زلیخا اینطوری میکنه من موندم تو صحنه اصلی میخوان چی کار کنن؟؟!!

پ.ن: مامی چون فرمودن از مهر ماه دیگه نیام تو نت پس تو این مدت قدرمو بدونید

shaboruz — Sat, 30 Aug 2008 14:30:18 GMT

می کشمت الهام ...

این ماجرا که پایین از زبون فرناز می خونین مربوط به مرداد ماه بود همون هفته ای که معلمهای سمپادیمون ما رو می خواستن از کلاس بیرون کنن

این شما و اینم فرناز

تا حالا شده یه روز خونه تنها باشی و دلت بخوادبا خيال راحت تو نت بچرخی و کسی مزاحمت نشه؟ اما خیلی زود بفهمی اگه تو خونتون يه عروسی بود کسی کمتر مزاحمت می شد؟

اون روز خاله و مامان رفته بودن مهمونی بخاطر همین یه لبخند اومد رو لبم و جا خشک کرد دو تا پسرا(سینوس و کسینوس)خواستن با ماشین شوهر خاله(یواشکی) برن لاهیجان یه چر خی بزنن.

تانژانت هم که با بی اف گرامیش یعنی آرمین جون(البته اسمش آرمین نیست سعیده صداش میزنه آرمین) تو لاهیجان قرار داشت

بهتر از این نمی شد که...

زینگ...

-سلام خاله

-سلام تانژانت اونجاس؟ خونهه که نیست گوشیشم خاموشه

-اینجاس

-گوشی رو بده

-خب خاله... اون...رفته دستشویی

-اومد بگو بهم زنگ بزنه

سعی کردم این گفت و گو رو فراموش کنم و رفتم تو نت و حسابی چرخیدم

یک ساعت و نیم بعد...

فدای سرت اگه من خیلی تنهام

-سلام چرا اینقد تلفون اشغاله؟؟؟

-خب دارم با سعیده حرف می زنم دیگه...

-سعیده که الان کلاس فیزیکه

- نه کلاسشون کنسل شد

- چرا سعیده رو از کار زندگی انداختی؟ فردا امتحان زیست داره

-گوشی رو بده تانژانت

-دستشوییه

- چی؟هنوز در نیومد؟

-چرا.. اومد دوباره رفت

-پسرا کجان؟

-سینوس با کسینوس رفت دانشگاه الانا دیگه میان

-خیلی خوب چهار تایی خونه بمونین نیم ساعت میرسیم خونه...

استرس گرفتم بعد از97574386782 باری که به تانژانت زنگ زدم قرار شد با آرمین(!!!) بیاد لنگرود

به پسرا زنگ زدم تشریف بردن نمک آبرود نه لاهیجان

نیم ساعت بعد...

زینگ...

داشتم میرفتم که درو باز کنم که ناگهان

صدای داد و فریادی شنیدم خوب گوش کردم دیدم 3 نفر دارن داد میزنن که درو باز نکن...

بعله 3نفر گردشگر عزیز 1دقیقه زودتر رسیده بودن (سینوس و کسینوس با۱۶۰ تا اومده بودن)و وقتی برگشتم دیدم که داشتن آثار جرم رو پاک می کردن یعنی:

تانژانت داشت مانتو و شالشو در می آورد

کسینوس داشت لباس خونه رو می پوشید(البته اینو که ندیدم ولی می دونستم)

سینوس هم که داشت سیخ موهاشو می خوابوند(یادش بخیر این مال قبل از زمانی بود که به آرایشگاه رفته بود و یادش رفته بود به آرایشگر بگه موهاشو کم بزنه و...)

اومدن خونه و گفتن چرا در رو دیر باز کردی منم گفتم دستشویی بودم

حالا از اون ماجرا ها بگذریم که شوهر خاله سینوس رو سین جیم کرد که چرا کابوت ماشین داغه و برعکس تو پارکینگه و سینوس گفت می خواست دو چرخشو برداره و ...

بعد از شنیدن این کلمات ازدهن مبارک مبارک فرناز رنگم از صورتی روشن به صورتی و قرمز و در نهایت مشکی تبدیل شد(بالاتر از سیاهی رنگی نیست)

به فرض که مامانم با عمه اینام رفته بود مهمونی و فرناز این موضوع رو نمی دونست به خونه زنگ می زد و میدید خونه نیستم و گوشی رو جواب نمیدم و اینا دیگه منو خونه راه می داد؟؟؟ و می گفت تو همش می ری خرید(آخه من عشق خریدم) و اینا دیگه....

راستی فرناز عکاس منتخب سمپادی هاست و من هر دفعه تو آپام چند تا عکس ازش میزارم...

البته بدون آرم وبلاگ چون...

پ.ن۱:هادی رو دیدید طلا گرفت.

پ.ن۲:هادی رو دید دست شکسته و پا شکسته

پ.ن۳:الهام دلم واست یه ذره شده بود

پ.ن۴:فک کنم فرناز تو اون روز از بیش ترین کلمه ای که استفاده کرد دستشویی بود

چه بودیم...چه میشویم!!!

elham — Fri, 15 Aug 2008 16:38:18 GMT

سلام برو بکس

من از مسافرت برگشتم جاتون خالی خیلی خوش گذشت

با بعضی هاتون یه کارایی دارم که گذاشتم تو آرشیو نظرات! حتما یه سری بزنید

سلام ایندفعه اصل حرفمو باید تو دوتا داستان کوتاه زیر پیدا کنید

داستان اول مربوط به دوتا نی نی کوششششولو هستش که تو بیمارستان کنار هم خوابیدن!

داستان دوم هم کوتاه شده ی"بگذار همین طور ادامه پیدا کند" از کتاب برگزیده سال 1384

با نام "سمت تاریک کلمات" انتخاب کردم که از زبان پسری هستش که میخواسته با کاراش

دوست دخترشو به قول خودش آگاه کنه که آدم خودشو باید همونطور که هست ببینه و بهش

بگه که همه دروغایی که بهش گفته به خاطر خود دختره بوده و نمیخواسته با گفتن حقیقت

ناراحتش کنه (البته همونطورکه میدونید اینا همش بهونست!!! مثل همه اون بهونه هایی که

ما نوجوونا واسه خودمون درست میکنیم که بتونیم با کسی رابطه داشته باشیم بدون در نظر

گرفتن آخروعاقبتش و اینکه داریم با سر نوشتمون بازی میکنیم چه پسر چه دختر!)

داستان دوم رو اگه به خاطر طولانی بودنش نمخواید بخونید فقط پارت آخرشو که

تو ادامه مطلبه بخونید یه جورایی آخر و عاقبتشه!!!

فقط یادتون نره نظرتون در مورد دو تا داستان و برداشتتون از اونا...

.......................................................................................................

دوتا نی نی کوچولو کنار هم تو بیمارستان خوابیده بودن یکیشون دختر بود اون یکی پسر

پسر: سلام تازه به دنیا اومدی مگه نه؟

دختر: آره همین الان اومدم.

پسر: دختری یا پسر؟

دختر: نمیدونم!!!!!! من که گفتم الان اومدم

پسر: میخوای بدونی؟

دختر:آره میتونی بهم بگی؟

پسر: باشه چند لحظه بمون تا برم زیر پتوت بعدش میام بهت میگم.

چند لحظه بعد...........

پسر:دختری ... دختری

دختر:وای واقعا! از کجا فهمیدی؟

فکر میکنید اون پسر کوچولو چه جوابی داد؟

پسر: تو دختری ...آخه جورابت صورتی بود!!!!!!!!!!!!!!!

چیزی ندارم بگم جز اینکه چه دوره پاکی داشتیمو چی داریم میشیم!!!

.........................................................................................................

اگر نتوانیم جلو آینه بایستیم و به خودمان نگاه کنیم یا اگر نتوانیم با خیالهامان بازی

کنیم..نتوانیم ونخواهیم که به هیچ چیز و هیچ کس فکر کنیم چه کار کنیم؟ شاید همان

کارهایی که معشوق من کرد یا من دارم میکنم!!!

همان روز اول که شب پیشش والیوم و دیازپام و از اینجور مزخرفات خورده بود زنگ زد و زار زدو بد و بی راه گفت وگفت :"نمیدونم چرا نمردم نمیدونم چرا؟"صبح قبل از اینکه خانوادش ببیننش گیج و منگ راه افتاده بود تو خیابون وبه کسایی که سراغش میرفتن واسه بلند کردنش یا متلک گفتن فحش میداد... وقتی به خونه رسید همونطور منگ بدون اینکه بتونه به سوالای خانوادش جواب بده یه راست رفته بود تو اتاقش دراز بکشه خانوادش از چیز هایی که میگفت نگران نمیشدن از چیزایی که نمیگفت و فکر میکردن که هست نگران بودن. دلیل تلفن زدن پدرش اونم فقط یک بار به من یعنی کسی که باعث این کارهای دخترشده هم همین نگرانی بود میگفت دخترم چش شده بینتون چی گذشته؟ منم بهش گفتم چیزی نیست واز اکراه و سردی من بقیه چیزهارو خودش فهمید

************************

وقتی سیگار میکشید تیر کشیدن مغزش کمتر میشد و آرام آرام زار میزد وقتی یاد یکی از ان نوازشها و خنده ها و نگاه ها توی دلش گره میشد واونموقع نمیتونست عربده نکشه ...

دیگه چیزی پشت سرش نبود نه از چند ماه پیش نه از تمام عمر و حالا به اینجا ختم شده بود

*************************

نتوانستم بفهمم قرص هارا برای این خورده بود تا برای همیشه از شر فکر و رویاش خلاص شه یا فقط برای حرف من که گفته بودم :"آینده ای برای من و تو وجود ندارد." براش قابل تحمل شود. نمدانستم چطور به او بگویم کسی که از این خیال بافی ها میکند و بعد همه آنها خراب میشود چیزی به عنوان خیال بافی در زندگی اش نبوده و همه چیز واقعی بوده! گاهی فکر میکردم آیا من بد نکرده ام که او را اینطور به خودم وابسته کرده ام؟ اگر گاهی درست و حسابی اذیتش میکردم اذیت هایی به جزآن بی اعتنایی ها و طلبکار شدنها که معشوق را بیشتر گرفتار میکند حالا اینطور برای جدا شدن بی تابی میکرد! من بیشتر از همیشه بیرون میرفتم تا زنگ و زاری اش را نشنوم و او را بخشی از خود میدانستم که دارد در تب میسوزد این خود من است که از عشق ورزیدن و دوست داشتن محروم میشود. وقتی بالا خره ناچار بر میگشتم خانه وآرزو میکردم تلفن نزند و هیچکدام از صدای زنگها مال او نبود تازه آنوقت کم کم نگران میشدم دیگر به چیزی فکر نمیکردم جز او و دیگر چیزی نمیخواستم جز اینکه صدای زنگ تلفنی که بلندمیشود مال او باشد.سه روز بیشتر طول نکشید. خودم بیشتر طاقت نیاوردم چون گذشتن ساعت ها هیچ حال او را عوض نمیکرد فقط این حال من بود که داشت بدتر وبدتر میشد.

*************************

داشتم کاملا درمانده و عصبی میشدم دیدم راهی جز قرار گذاشتن و حرف زدن از نزدیک نیست ... بالا خره قرار گذاشتیم برای فردا بعد از ظهر... خودش گفت توی کوه. معلوم بود باید برویم تا جایی شبیه و نزدیک به آنجا که بار اول دور از مسیر رفت وآمد یک گوشه خلوت وسط تخته سنگها پیدا کردیم و چند ساعتی نشستیم تا تاریک شدن هوا و آمدن خنکایی که پوست دست ولب وحتی گردن هردومان را منجمد کرده بود وهیچطور گرم نمیشد تا راه افتادیم و بعد چنان گرم شدیم که نمیدانستیم مسیر سرازیر را چطور در تاریکی داریم پایین میرویم واین لحظه ها همه ی گوشه وکنار پوست و گوشتمان را پر کرده اند وحتی اگر بخواهیم نمیشود کند واز خود دورشان کرد (هرکس گذشته ای دارد که اگه بد باشه هیچوقت نمیتواند نه فراموشش کند ونه درستش کند جزبا...)

**************************

آرایش تند کرده بود. لباسش هم غیر از همیشه بود. عینک هم زده بود.به هیچ کس نگاه نمیکرد حتی به من. معلوم بود همان آدمی نبود که پشت تلفن مدام زار میزد ولحظه ای بد وبی راه. نه فقط ماهه و سالهای گذشته (مدتی طولانی برای رابطه ای طولانی) پوچ شده بود که این سه چهار روز هم پوچ شده بود که از گریه خبری نبود.

گذشته پوچ شده بود که با آن سر و وضع دختر های خیابانی آمده بود و جلو من نشسته بود فکر کرده بود "اگر من کسی هستم که میشود یک جایی برش داشت و با خود برد وجایی دیگر پیاده اش کرد و رفت چرا ظاهرم طور دیگری باشد؟"